เครื่องมือ AI สำหรับการหางานและการทำงานในกรุงเทพฯ

ชายที่ขาไม่มีความรู้สึกถามหางานที่ทำที่บ้านได้โดยไม่มีต้นทุน คำตอบก็กว้างๆ เช่น แอดมินออนไลน์ คีย์ข้อมูล ขายของออนไลน์ มีคนตอบเตือนว่างานแพ็คของที่บ้านส่วนใหญ่เป็นมิจฉาชีพ อีกกระทู้เป็นคนพิการหางานที่ลาออกจากงานเก่าหลังบริษัทยืนยันวันเริ่มงาน แล้วโดนบอกว่าทดลองงานไม่ผ่านและไม่มีงานให้ เขาเตือนคนอื่นเรื่องหางานผ่านแอป ตอนนี้ทุกคนต้องเดาไอเดียหารายได้กันเองในเธรดฟอรัม

ผู้ตั้งกระทู้ถามว่าเดี๋ยวนี้หาแม่บ้านที่ไว้ใจได้สัปดาห์ละไม่กี่วันจากที่ไหน แต่ไม่มีคำตอบที่เป็นระบบ กระทู้ที่เกี่ยวข้องเห็นค่าจ้างครั้งละ 300 ถึง 350 บาท ผู้อยู่กรุงเทพฯ คนหนึ่งเล่าว่าแม่บ้านบางครั้งยกเลิกในวันนัดและนัดวันยาก เธอจึงเปลี่ยนไปใช้หุ่นยนต์ดูดฝุ่น และตัวอย่างกระทู้ที่เกี่ยวข้องเล่าถึงงานที่ลงว่า 8 โมงถึง 6 โมงเย็นแต่ทำถึง 2 ทุ่ม

ร้านกาแฟของครอบครัวจ้างพนักงานสองคนวันละ 300 บาท พนักงานครัวหายไปกะทันหันหลังขาดงานโดยไม่บอก คนที่อยู่ต่อขึ้นเป็น 350 บาทแต่เล่นมือถือในเวลางาน เจ้าของทำงานที่อื่นและไม่กล้าเผชิญหน้า อีกกรณีเจ้าของร้านถูกแจ้งความเรื่องค่าจ้างที่ถกเถียงกัน 1,199.02 บาท หลังพนักงานหยุดมาโดยไม่แจ้ง ทั้งสองกระทู้เป็นโพสต์เก่า

ฟรีแลนซ์จบใหม่ปั้นโมเดลส่งงานหลังรับมัดจำครึ่งหนึ่ง แล้วลูกค้าเงียบหลังเลยกำหนดใบแจ้งหนี้ ค่าทนายสูงกว่ายอดค้างราว 1,000 บาทหลายเท่า คนตัดต่อคลิปแบบ WFH ทำราว 400 คลิปต่อเดือนได้ 10,000 บาท เลยวันจ่าย 12 วันแล้ว มีแค่แชตเป็นสัญญา อีกคนชนะคำสั่งพนักงานตรวจแรงงานแต่ไม่รู้ว่านายจ้างฟ้องกลับหรือยัง

รายงาน Mizzima ที่ BHRRC หยิบมาเผยแพร่บอกว่านายหน้าเก็บ 11,000 ถึง 18,500 บาทต่อการต่ออายุหนึ่งครั้ง ทั้งที่ค่าธรรมเนียมทางการคือ 6,000 บาท บางรายแพงกว่าค่าจ้างทั้งเดือนเสียอีก เมื่อเทียบกับค่าจ้างขั้นต่ำรายวัน 363 บาท คนงานใช้นายหน้าเพราะปัญหาภาษา กลัวถูกซักถาม และขั้นตอนซับซ้อน คนงานโรงงานท่านหนึ่งเล่าว่าครอบครัวสี่คนต้องใช้เงินกว่า 50,000 บาท