เครื่องมือ AI สำหรับธุรกิจขนาดเล็กในกรุงเทพฯ

กระทู้ Pantip (เมษายน 2569) เล่าว่าตลาดนัดกลางคืนในกรุงเทพฯ เช่น ดิ วัน รัชดา จ๊อดแฟร์ และตลาดอินดี้ ปิดตัวในปี 2568 แม่ค้าอาหารตามสั่งในสมุทรสาครบอกว่ายอดขายต่อวันเหลือ 30 ถึง 40% ของเดิม บางคืนไม่ถึง 1,000 บาท และต้องทิ้งของ พ่อค้าเครื่องดื่มจ่ายค่าที่วันละ 300 ถึง 500 บาท ผู้ค้าบอกว่าจุดคุ้มทุนอยู่ที่ 1,500 ถึง 2,000 บาท เดือนตุลาคม 2569 มีคนที่กำลังจะขายถามใน Pantip ว่าค่าที่วันละ 300 บาทสำหรับขายจานชามเซรามิกคุ้มไหม

กระทู้ Pantip เดือนกันยายน 2569 จากเจ้าของร้านเล็กเล่าว่าตั้งแต่ CJ มาเปิดใกล้ๆ เขาลดราคาแรงจนลูกค้าหายไป ร้านเกือบไม่มีลูกค้า แม้จะพยายามเพิ่มสินค้าให้หลากหลายแล้ว งานวิจัยศูนย์วิจัยธนาคารออมสิน (2562) นับโชห่วยได้ 395,006 ร้าน รายได้เฉลี่ยราว 51,666 บาทต่อเดือน ค่าใช้จ่าย 21,761 บาท ระบุว่าคู่แข่งรายใหม่เป็นปัญหาหลัก และบอกว่าระบบ POS สำหรับร้านที่มีสินค้าเกิน 1,000 รายการ ราคาราว 54,000 บาท (ฮาร์ดแวร์ 24,000 ซอฟต์แวร์ 30,000) ร้านส่วนใหญ่จึงไม่มีข้อมูลยอดขาย ทุกการปรับเลยเป็นการเดา

เจ้าของโรงแรมเล็กตั้งกระทู้ว่ามีคนโทรจองห้องเวลาสองทุ่ม พอสามทุ่มยังไม่มา โทรตามหลายรอบก็ไม่รับ เลยปล่อยห้องไป กังวลว่าถ้าเขามาตอนสี่ทุ่มแล้วโวยจะทำอย่างไร ในกระทู้ 62 ความเห็น คนตอบว่าส่วนใหญ่ต้องโอนมัดจำหรือจ่ายเต็มถึงจะล็อกห้อง สุดท้ายเจ้าของแต่ละที่ก็ต้องตั้งกติกาเอง อีกเรื่องเป็นเจ้าของร้านตัดผมที่บ้านถามเว็บทนายเรื่องลูกค้าจองคิวแล้วไม่มา ทนายท่านหนึ่งแนะนำให้เก็บมัดจำและเขียนเงื่อนไข เพราะริบมัดจำได้ อีกท่านบอกว่าฟ้องไม่คุ้มเวลา

มีคนตั้งกระทู้ใน Pantip ถามว่าร้านชำที่ให้ลูกค้า 'เซ็นก่อนจ่ายทีหลัง' เป็นอย่างไร คำตอบคือเจ้าของร้านให้เฉพาะเพื่อนบ้านที่รู้จักดีและกล้าทวง และใบเซ็นหนี้หลักร้อยไม่ใช่เอกสารตามกฎหมาย ตามเงินจริงๆ ไม่ได้ อีกกระทู้ลูกค้าเล่าว่าเซ็นของทั้งเดือน คิดว่าราว 5,000 บาท แต่โดนเรียกเก็บ 9,500 คนในกระทู้แนะนำให้จดรายการเอง และให้ร้านยืนยันทุกรายการทาง LINE ตอนนี้หลักฐานมีอย่างเดียวคือสมุดที่ร้านเป็นคนถือ

แม่ค้าคนหนึ่งใน Pantip เล่าว่าคนจัดตลาดให้เธออยู่ล็อก 2 ซึ่งเป็นล็อกประจำที่ซื้อไว้ล่วงหน้า แต่แม่ค้าอีกคนที่เคยอยู่ล็อกเสียบอยากได้ เจ้าของตลาดมาเคลียร์แล้ว อีกฝ่ายก็ยังด่าและไล่ให้ไปอยู่ที่อื่น ครอบครัวหนึ่งที่เปิดตลาดนัดในย่านชุมชนเล่าว่าเปิดจองได้สองสัปดาห์ยังไม่มีใครมาจอง ทั้งที่ติดป้ายและขับรถประกาศ กังวลว่าจะขาดทุน อีกกระทู้บอกว่าเพื่อนเลิกขายตลาดนัด เพราะนั่งขายหลายชั่วโมงส่วนใหญ่ได้แค่พอค่าเช่าที่ ตลาดเหล่านี้ดูเหมือนไม่มีรายชื่อล็อกหรือบันทึกการจ่ายเงินกลางที่ทั้งสองฝ่ายเห็นตรงกัน

รายงานของ Thai PBS World ในไลน์ทูเดย์ระบุว่าร้านในซอยประตูน้ำหายไปกว่า 50% ยอดขายเสื้อผ้าบางร้านลด 35 ถึง 40% และค่าเช่าเพิ่มราว 20% ต่อปี ที่บ่อบ๊ายลูกค้าเดินผ่านลดลงสูงสุด 95% คนขายถุงเท้าโทษของนำเข้าราคาถูกและการขายไลฟ์สด เจ้าของตึกบางรายลดค่าเช่าจาก 40,000 เหลือ 8,000 บาทก็ยังเก็บผู้เช่าไว้ไม่ได้

แม่ครัวฝากอาหารเช้า 10 ชิ้นไว้ที่ร้านข้าวแกง ขายให้ร้านชิ้นละ 20 บาท ร้านขายชิ้นละ 25 บาท วันแรกขายไม่ได้เลยและไม่รู้สาเหตุ อีกรายฝากสินค้ามูลค่าเกือบ 80,000 บาท พอร้านบอกจะปิดกลับพบว่าของหาย ร้านบอกขายไปแล้ว ไม่ยอมจ่าย และเสนอผ่อนเดือนละ 500 บาท

ผู้ผลิตรายหนึ่งเริ่มผลิตหลังรับมัดจำราว 10 เปอร์เซ็นต์ ผู้ซื้อเลื่อนจ่ายหลายครั้งแม้ปรับราคาใหม่ ผ่านไปห้าเดือนเงินของผู้ขายยังจมอยู่ อีกร้านรับมัดจำ 50 เปอร์เซ็นต์หลังแก้ใบเสนอราคาห้ารอบ ผู้ซื้อขอยกเลิกในคืนเดียวกัน ขู่ร้องเรียน สคบ. และโพสต์ประจาน ทั้งที่ร้านจ่ายมัดจำซัพพลายเออร์ไปแล้ว

เหตุไฟไหม้ผับเบียร์แห่งหนึ่งในลาดพร้าว เมื่อ 12 กรกฎาคม 2026 ทำให้มีผู้เสียชีวิตอย่างน้อย 27 คน ร้านมีทางออกครบสี่ทางตามที่กฎหมายกำหนด แต่เจ้าหน้าที่ยืนยันไม่ได้ว่าใช้งานได้จริง และใบอนุญาตก็ต่ออายุปีละครั้งหลังการตรวจ ผู้ประกอบการร้านแบบเดียวกันไม่มีวิธีตรวจสาย ๆ ว่าถ้าเกณฑ์เข้มขึ้นจะผ่านไหม

หลังน้ำท่วมปลายเดือนกันยายน 2026 ชาวกรุงเทพฯ และธุรกิจเล็ก ๆ รายงานว่าบ้านเสียหาย รถเสียหาย และสินค้าหายทั้งร้าน รายหนึ่งบอกว่าไม่รู้จะเริ่มร้านใหม่อย่างไร หลังเปิดร้านด้วยเงินกู้ 4,000-5,000 บาท ผู้เช่าบ้านกลัวว่าการเป็นผู้เช่าจะทำให้ไม่มีสิทธิ์ได้รับค่าชดเชย และคนส่วนใหญ่ก็ไม่มีประกันน้ำท่วมที่ครอบคลุมพอ

Pattaya Mail (มิถุนายน 2026) ระบุว่าปัญหาหลักของ SME คือกระแสเงินสด ไม่ใช่ยอดขาย ผู้ประกอบการเล่าว่าเงินสำรองลดลง จ่ายเงินซัพพลายเออร์ล่าช้า หมุนเงินซื้อสต๊อกลำบาก และต้องหยิบบัตรเครดิตส่วนตัวมาใช้แทน ราคาน้ำมันที่สูงขึ้นดันค่าขนส่งและวัตถุดิบแพงขึ้น เจ้าของร้านจึงต้องเลือกว่าจะขึ้นราคาหรืออมทุนไว้เอง

งานวิจัยของ WIEGO เรื่องแรงงานนอกระบบในกรุงเทพฯ พบว่าครึ่งหนึ่งมีหนี้เพิ่มขึ้นในรอบปีที่ผ่านมา ตั้งแต่ 3,000 ถึง 200,000 บาท ดอกเบี้ยรายเดือน 1-20% ส่วนใหญ่กู้จากเจ้าหนี้นอกระบบ แม่ค้าท่านหนึ่งในรายงานฉบับต่อมาของ WIEGO บอกว่าหนี้จะติดตัวเราไปตลอดชีวิต กระทู้ r/Bangkok เรื่องต้นทุนของแม่ค้าก็พูดถึงเงินกู้ที่ขังคนไว้ไม่ให้ไปไหน