นักเดินทางที่แพ้อาหารรุนแรง สื่อสารกับครัวไทยไม่ได้ว่ากินอะไรไม่ได้

มี 5 แนวทางให้ลองทำ

• ฮาร์ดแวร์และเซนเซอร์

  Cook Card Printer: โรงแรมพิมพ์การ์ดแพ้อาหารภาษาไทยพร้อมรูปให้พ่อครัว

  ตอนเช็กอิน แขกเลือกสิ่งที่แพ้บนแท็บเล็ต เครื่องพิมพ์ทำการ์ดกันน้ำให้พ่อครัว สารก่อภูมิแพ้เป็นภาษาไทยพร้อมรูป 'ไม่ใส่น้ำมันถั่วลิสง ไม่ใส่น้ำพริกที่มีถั่ว แพ้รุนแรง' พิมพ์สองขนาด ขนาดพกกับขนาดวางบนโต๊ะ

  สร้างด้วย Next.js, Thai allergen glossary, thermal sticker printer, laminate

• กล้องและการมองเห็นของ AI

  Menu Scanner: ส่องเมนูไทย แล้วเห็นจานที่ต้องถามก่อนสั่ง

  นักท่องเที่ยวชี้กล้องมือถือไปที่เมนูภาษาไทย ระบบอ่านชื่อจาน แล้วทำเครื่องหมายจานที่มักมีถั่วลิสง มะม่วง อาหารทะเล หรือน้ำปลา พร้อมเหตุผลสั้นๆ นักท่องเที่ยวเริ่มคุยได้ว่า 'น้ำจิ้มจานที่ 4 มีถั่วไหม'

  สร้างด้วย Claude vision, Thai dish allergen table, Next.js PWA

• เสียงและโทรศัพท์

  Ask the Cook: พูดอังกฤษ มือถือถามเป็นไทย แล้วแสดงคำตอบกลับ

  นักท่องเที่ยวพูดว่า 'อาหารจานนี้มีถั่วไหม แฟนผมแพ้รุนแรง' มือถือพูดเป็นภาษาไทยชัดๆ ให้พ่อครัวฟัง และแสดงคำตอบภาษาไทยของพ่อครัวเป็นภาษาอังกฤษ พ่อครัวได้คำถามสั้นๆ ที่ใช้คำถูก ไม่ใช่ย่อหน้าบนการ์ดเคลือบ

  สร้างด้วย Whisper, Claude, Thai TTS, PWA

• เอเจนต์ AI

  Call Ahead: เอเจนต์ที่โทรถามร้านเรื่องอาหารแพ้ก่อนไปถึง

  นักท่องเที่ยวเลือกร้านและอาหารที่แพ้ เอเจนต์โทรเป็นภาษาไทย ถามเรื่องน้ำมันถั่วลิสงและกระทะที่ใช้ร่วมกัน แล้วส่งคำตอบบรรทัดเดียว 'ทำแบบไม่ใส่ถั่วได้ ใช้กระทะสะอาด' นักท่องเที่ยวตัดสินใจก่อนเดินเข้าร้าน

  สร้างด้วย Twilio Voice, Whisper Thai, Claude, Google Places

• ข้อมูลและแผนที่

  Sauce Atlas: ค้นหาว่าถั่ว มะม่วง อาหารทะเล ซ่อนอยู่ในอาหารไทยตรงไหน

  นักท่องเที่ยวพิมพ์หรือเลือกชื่อจาน แล้วเห็นสิ่งที่น่าจะแฝงอยู่ กะปิในน้ำพริก ถั่วในสะเต๊ะและส้มตำ น้ำปลาในแทบทุกจาน แต่ละอย่างมีคำไทยและรูป ตอบว่า 'จานนี้มีอะไรบ้าง' ก่อนสั่งได้ในราวสิบวินาที

  สร้างด้วย Next.js, curated dish and ingredient table, Claude fallback for unknown dishes